دندان در آوردن یک پدیده فیزیولوژیک است نباید به اشتباه تصور کنید دندان در آوردن باعث تب کودکان می شود، زیرا رشد دندان ها هیچ وقت با تب بالا همراه نخواهد بود. بنابراین زمانی که کودک تب می کند، حتما باید به پزشک مراجعه کرده و دلیل دیگری را به غیر از دندان درآوردن برای این مشکل پیدا کنید. اسهال شدید یا یبوست هم ارتباطی به دندان درآوردن ندارد و به طور معمول این دو اتفاق نباید با یکدیگر همراه شود. البته گاهی کودکان برای کاهش احساس خارش و ناراحتی که هنگام رشد دندان دارند، ممکن است هر چیزی را داخل دهانشان ببرند و همین موضوع می تواند عاملی باشد برای بروز اسهال؛ ولی خود رویش دندان ها باعث اسهال شدید نمی شود.

درد است یا خارش؟

اگر دقت کرده باشید، وقتی بچه ها در حال دندان درآوردن هستند، هر جسمی را داخل دهانشان می کنند و آن را گاز می گیرند و به همین دلیل هم پدر و مادرها فکر می کنند دندان درآوردن با درد شدیدی همراه است که کودک برای کاهش درد چنین کاری را انجام می دهد. بعضی ها هم به دنبال تاول های دردناکی روی لثه کودک هستند و منتظر خونریزی می مانند. با این حال، رویش دندان ها اتفاق دردناکی نیست، ولی باعث خارش شده و ممکن است حس ناخوشایندی برای کودک ایجاد کند که موجب ناراحتی اش شود.
برای آرام تر کردن این بی قراری و ناراحتی کودکان باید با نظر پزشک از داروهایی که برای این منظور تهیه شده، استفاده کنید. علاوه بر این، اجسام ژله مانند سفت مثل اسباب بازی های تمیز ژله ای نیز می تواند به کاهش علائم آزاردهنده ناشی از رویش دندان ها کمک کند. رویش اولین دندان ها معمولا در سنین شش تاهشت ماهگی اتفاق می افتد.
در این زمان معمولا سطوح ایمنی که از مادر به شیرخوار رسیده کاهش می یابد و کودک کم کم خودش باید عناصر ایمنی را بسازد. به والدین توصیه می کنیم زمانی که کودک دچار مشکلی مانند تب یا اسهال شدید می شود، حتما به پزشک مراجعه کنند و این مشکلات را به حساب دندان درآوردن نگذارند.
این دندان ها را به حال خود نگذارید با خودتان نگویید دندان شیری برای خراب شدن است، باید خراب شود، بیفتد و جای آن دندان اصلی دربیاید. این دندان ها هم ممکن است بپوسد، خراب شود و در نتیجه مشکلات بیشتر و بزرگ تری برای کودک به وجود می آورد. پس آنها را به حال خودشان رها نکنید و به فکر رعایت بهداشت دندان های شیری هم باشید.
متخصصان توصیه می کنند زمانی که دندان های کودک در حال رویش است، با استفاده از دستمالی تمیز و مرطوب لثه اش را پاک کنید و زمانی که دندان از لثه بیرون می آید هم از یک مسواک انگشتی نرم و مرطوب که مخصوص کودک است، کمک بگیرید. البته یادتان باشد در این سنین نیازی به استفاده از خمیردندان هم نیست.
رويش دندان‌ها اتفاق دردناكي نيست، ولي باعث خارش شده و ممكن است حس ناخوشايندي براي كودك ايجاد كند كه موجب ناراحتي‌اش شود.

راههای کاهش درد دندان درآوردن:

لثه های کوچک و نرم کودک تحمل درد زیاد دندان درآوردن را ندارد و به همین دلیل، این فرشته های کوچک همیشه با بی قراری و گریه و مریض شدن این دوران را سپری می کنند. برای اینکه بتوانید تا حدی این دردها را از وجود فرزند دلبند خود دور کنید، بد نیست راهکارهای زیر را نیز امتحان کنید.
۱- حلقه های پلاستیکی که برای دندان درآوردن کودکان است را در یخچال قرار دهید تا سرد شود. سپس به کودک بدهید تا بجود.
۲- دندونی برای کودکانی که از درد لثه رنج می برند، می توانید دندونی های لرزان خریداری کنید. انواعی از دندونی وجود دارند که با گاز گرفتن کودک، شروع به لرزش می کنند و این مساله بسیار برای کودک خوشایند و دوست داشتنی است. برای اینکه باعث تسکین دردش هم بشود، آن را در یخچال قرار دهید تا سرد شود.
۳- غذاهاي منجمد:
سرما و يخ به كاهش درد لثه كودكاني كه در حال دندان درآوردن هستند بسيار كمك مي‌كند. مي‌توانيد غذاهايي كه كودك در آن سن مجاز به خوردن آنهاست را در فريزر منجمد كنيد تا كودك آنها را بجود و سرماي آن درد دندانش را كاهش دهد. موز يخ زده يا شير منجمد نيز روش‌هاي خوبي براي كم كردن درد هستند.
۴- پستانك در يخ:
براي كودكاني كه پستانك مي‌خورند مي‌توانيد پستانك آنها را در فريزر منجمد كنيد تا هنگام مك زدن آن، سرماي موجود باعث بي‌حس شدن لثه‌ها و كم شدن درد آنها شود.

گنجاندن ملاقات با دندانپزشک در یک گردش:

سعی کنید ملاقات با دندانپزشک را به عنوان بخشی از یک گردش به باغ یا مکان های مورد علاقه کودک برنامه ریزی کنید. در این حالت ملاقات با دندانپزشک می تواند فقط به عنوان یک توقف سریع در طول مدت گردش به نظر برسد.

آشنا کردن فرزند با دندانپزشک معالج:

برای کودک بهتر است که چهره پنهان شده پشت ماسک را مشاهده کند. مطمئن شوید دندانپزشک شما با کودکان دوست است و از روش هایی استفاده می کند که حداقل درد را داشته باشد. به فرزند خود اجازه دهید اسباب بازی مورد علاقه خود را به همراه داشته باشد تا به این ترتیب استرس کمتری را هنگام ملاقات با دندانپزشک تجربه کند. حواس کودک را از مشاهده ابزارهای خاص دندانپزشکی پرت کنید و به سمت مسائل دیگر جلب نمایید.
استراحت در طول عملیات دندانپزشکی اهمیت دارد: معالجات دندان پزشکی می تواند آب دهان زیادی را ایجاد کند. بنابراین مطمئن شوید کودک شما زمان لازم برای استراحت و خارج کردن آب دهان خود را در مدت کار دندانپزشک بر روی دندان ها در اختیار داشته باشد. با کودک خود صحبت کنید و به وی اطمینان دهید که فعالیت های دندانپزشک به سرعت خاتمه خواهد یافت.

استفاده از داروی بی حسی:

اکثر دندان پزشکان از داروهای بی حسی موضعی در ناحیه درد استفاده می کنند. اما به دندان پزشک اجازه دهید خود درباره لزوم استفاده از این داروها تصمیم گیری کند.

فرزند خود را نترسانید: کتک زدن، ترساندن و جیغ زدن نمی تواند به درمان فرزند شما کمکی بکند. وجود این شرایط فقط می تواند منجر به سردرگمی کودک و در خود فرو رفتن وی شود.
به فرزند خود جایزه بدهید: از تلاش های فرزند خود در رابطه با آرام باقی ماندن در طول مدت مواجهه با درد قدردانی کنید. به کودک خود برای قدردانی جایزه های کوچک بدهید و به وی اجازه دهید یک روز به مدرسه نرفته و در صورت لزوم در خانه استراحت کند.
همیشه درد در ناحیه ای از بدن نشانه ای از آسیب و اشکال در آن ناحیه است. بهتر است هنگام درد دندان شیری کودک خود، ضمن حفظ خونسردی، با کودک خود صحبت کنید و او را به متخصص دندانپزشک اطفال ببرید تا بتوانید با رفع مشکل، کودک خود را از درد و عذاب بیشتر برهانید.
شاید بتوان گفت بهترین و تنهاترین شیوه برای سالم نگهداشتن دندان کودک، مراقبت های دندانی از ابتدای زندگی است.داشتن روال منظم برای تمیز کردن دندان کودکان و رعایت بهداشت دهان او، امری ضروری است و در این باره راهنمایی های زیادی برای والدین در دسترس است.

راهنمای خمیر دندان:

با درآوردن اولین دندان های شیری کودک شما می توانید از خمیردندان فلوراید برای جلوگیری از پوسیدگی دندان او استفاده کنید.
ضرورتی ندارد که حتما به دنبال خرید خمیردندان ویژه کودکان باشید چون شاید بسیاری از آنها به اندازه کافی برای جلوگیری از پوسیدگی دندان، فلوراید نداشته باشد.
کودکان در تمام سنین می توانند از خمیردندان خانواده استفاده کنند تا زمانی که حداقل میزان غلظت فلوراید آن بین ۱٫۳۵۰ تا ۱٫۵۰۰ قسمت در میلیون باشد.
باید اطمینان حاصل کنید که کودک خمیردندان را نمی بلعد.
برای کودکان زیر سه سال میزان خمیردندانی که به کار می رود باید کمتر از یک دانه نخود باشد.

راهنمای مسواک زدن:

مسواک زدن دندان های کودک باید دو بار در روز باشد و دو دقیقه نیز زمان آن طول بکشد. یک بار قبل از خواب و یک بار در طول روز.
کودکان را باید تشویق کرد خمیردندان اضافی را از دهان خود خارج کنند و دهان را با مقدار زیادی آب شستشو دهند.
نظارت بر مسواک زدن کودک تا زمانی که به هفت یا هشت سالگی برسد، ضروری است. می توانید در حضور کودک خودتان مسواک بزنید و چگونگی انجام آن را به او بیاموزید.
استفاده از یک آینه زمانی که کودک مسواک می زند، برای تماشای نحوه مسواک زدنش و طرز قرار گیری قلم مسواک می تواند مفید باشد.

مراقبت های اولیه برای دندان کودک:

با ظاهر شدن دندان های شیری، کودک خود را نزد دندان پزشک ببرید و آنهم برای شناسایی هر گونه مشکلات دهان و دندان در مراحل اولیه و کمک به پیشگیری از پوسیدگی دندان.
فراموش نکنید که مراجعه به دندان پزشک ترس و نرگانی کودک را برای بازدیدهای آینده کاهش می دهد.
چک آپ های منظم شش ماه یک بار برای دندان کودکان توصیه می شود.
از سن سه سالگی به بعد کودکان باید حداقل دو بار در سال برنامه فلوراید تراپی داشته باشند.
فیشور سیلانت نیز در سنین هفت یا هشت سالگی به بعد ضروری است. به طور معمول اولین دندان دایمی که در دهان کودک ظاهر می شود، دندان شماره شش یا اولین دندان آسیای بزرگ است. در برخی از کودکان، سطح جونده دندان شش تازه رویش یافته، دارای شیارها و فرو رفتگی ‌های عمیقی است که با مسواک زدن تمیز نمی‌ شود و خرده‌ های مواد غذایی و میکروب‌ ها در داخل این شیارها قرار می‌ گیرد و باعث پوسیدگی دندان می‌ شود. قبل از اینکه شیارهای عمیق دندانی سبب پوسیدگی دندان شوند، دندانپزشک شیارهای عمیق را با مواد فیشورسیلانت کم عمق می کند، به طوری که با مسواک زدن سطح جونده دندان براحتی تمیز شود.

هیچ نظری وجود ندارد