در پاسخ به اين سوال که عصب کشی دندان چيست؟ بايد گفت اين روش درمان شامل خارج کردن ريشه يک دندان، تميز کردن و شکل دادن به فضای کانال و در نهايت پر کردن آن به منظور جلوگيری از نفوذ باکتری به اين ناحيه و بازگشت باکتری ها به سيستم اعصاب دندان است. هدف از انجام اين کار فراهم کردن امکان باقی ماندن دندان در دهان بدون وجود اعصاب زنده در آن است و به اين ترتيب می توان از درد احتمالی در هنگام جويدن غذا جلوگيری کرد و به منظور اهداف زيبايی دندان را در محل خود در دهان حفظ نمود.

بيان اينكه دندانی احتياج به معالجه ريشه دارد و يا به اصطلاح عاميانه عصب كُشی يا عصب كِشی شود در بسياري از بيماران ايجاد هراس و اضطراب می كند و اغلب ترس آنها ناشي از مطالب نادرستی است كه در اين زمينه شنيده اند. بسياری از بيمارانی كه جهت خلاصی از درد فوراً اقدام به كشيدن آن نموده اند، بعداً پشيمان شده و آرزو می كنند كه ای كاش با معالجه ريشه، دندان را نجات داده بودند. خصوصاً آنهايی كه جهت جايگزينی آن دندانها با پروتزهای ثابت از هزينه گران اين خدمات آگاهی می يابند.

پوسيدگيهای دندانی اگر درمان نشوند، بعد از تخريب مينا و عاج به پالپ رسيده و باعث التهاب و ناراحتی آن می گردند. علاوه بر پوسيدگی، عوامل ديگری چون سابقه ضربه ناگهانی به دندان، پركردگی های عميق، شكستگی و ترك دندان، تحليل و سايش شديد دندانها و بيماريهای پيشرفته لثه در ايجاد آماس و بيماری پالپ نقش دارند.

برخي از علائم پالپ آماسی شامل درد ادامه دار به هنگام نوشيدن مايعات سرد و يا گرم، درد خود بخودی، درد هنگام جويدن و يا حتی موقع دراز كشيدن می باشد. گاهی نيز با توجه به سير بيماری پالپ، ممكن است بيمار درد نداشته باشد. علائم ظاهری پالپ بيمار ممكن است وجود پوسيدگی عميق و يا وجود ضايعه در انتهای ريشه، تورم و يا تخليه چرك از دندان و يا انتهای آن باشد.

۱ – دندان حفظ می شود.

۲- وجود دندان باعث حفظ استخوان نگهدارنده آن می گردد.

۱ – آبسه

۲- درد

۳- عفونت شديد

۴- نهايتاً از دست دادن دندان خواهد بود.

در بعضي موارد و شرايط می توان معالجه ريشه را به اندكي بعد موكول كرد. در مواردی كه دندان كشيده می شود درمان ، جايگزينی آنها با دندانهای مصنوعی (پروتز ثابت و يا ايمپلنت) می باشد كه به مراتب گرانتر است.

معالجه ريشه اكثر دندانها را می توان در يك جلسه انجام داد ولی بعضي از دندانها ممكن است به دو يا چند جلسه زمانی نياز داشته باشند كه در اين موارد دندانها در پايان جلسات معمولاً پانسمان موقت می گردند.

در صورتی كه درمان ريشه بطور كامل و استاندارد انجام شود از موفقيت بالائی برخوردار است.

علاوه بر اشكالات تكنيكي و اتفاقات حين كار، انحنای زياد ريشه ها، وجود كانالهای جانبی، دفاع بدن و … ممكن است معالجه ريشه دندان را بخطر اندازد.

خير، دندان بعد از معالجه ريشه (عصب) هنوز زنده می ماند زیرا تغذيه خارجي آن از سمت بافتهای در برگيرنده هنوز ادامه دارد. البته اين زنده ماندن به معناي آن نيست كه دندان مثل ديگر دندانها به تحريكات حرارتي و الكتريكي پاسخ مثبت دهد.

معمولاً مقداری درد و ناراحتي گذراي خفيف تا متوسط به دنبال از بين رفتن بيحسي تا چند روز وجود داشته كه با تجويز مسكن هاي ضد التهاب تسكين مي يابد. غالباً، ناراحتي و درد آنچنان نيست كه مانع فعاليت هاي روزانه شود. در مواردي كه درد زياد است ميتوانيد با دندانپزشك معالج تماس بگيريد.

سابقاً دندانهايي كه درمان ريشه می شدند به مرور تيره تر می گشتند، ولي امروزه با پيشرفت های تكنيكی احتمال اين تغيير رنگ ناچيز بوده و اگر اتفاق افتاد، نيز با استفاده از روشهای سفيد كردن و يا روكش های چيني و لامينت می توان با آن مقابله كرد.

ضروری است جهت ارزيابي موفقيت درمان در طولانی مدت، ظرف ۶ ماه تا يكسال آينده مجدداً ويزيت بعمل آيد. در اين ويزيت دندانپزشک موفقيت درمان، سلامت انساج لثه و ترميم نهايی را ارزيابی می كند.

بعد از انجام بيحسی (در موارديكه نياز باشد)، درمان شامل مراحل زير است:

مرحله يك: دستيابی به كانال

مرحله دوم: تعيين طول ريشه

مرحله سوم: تميز كردن و شكل دادن كانال ها

مرحله چهارم: پركردن كانال

مرحله پنجم: ترميم موقت

مرحله ششم: ترميم دائم

هیچ نظری وجود ندارد